Woensdagmiddag 16:00 uur. Daar gaan we dan, voor de tweede keer in één week naar Amsterdam voor weer een countrymuziekfeest in de Melkweg. Met steeds meer countryartiesten die Nederland aandoen, zou je denken dat het routine wordt. Maar niets is minder waar. Het is iedere keer weer anders en speciaal, alhoewel vandaag wel een hele speciale dag is.

Een dag van ‘firsts’

Vanavond staat de show van Hunter Hayes in de agenda, met in het voorprogramma Joe Buck. Maar voor het zover is, is het tijd voor wat primeurs. Voor Hunter wordt het zijn eerste show in Nederland. Voor Country-Music.nl wordt het het eerste face-to-face interview met een countryster. Spannend is een understatement.

Jong, succesvol en bescheiden

Hunter, een jonge man en (muziek)nerd uit Louisiana, die met zelfgemaakte demo’s de aandacht trok van de platenlabels. Daar waar andere 21-jarigen nog zoekende zijn naar richting in hun leven, werkt Hunter in de beroemde studio’s in Nashville aan zijn eerste album. Een album dat diverse hits voort zou brengen. Desondanks lijkt arrogantie hem totaal vreemd.

Hunter Hayes logo

Wanneer we Mr. Hayes de hand schudden in zijn hotelkamer, is het ijs meteen gebroken. “Shall we step into my office?” vraagt hij na de kennismaking, wijzend op twee fijne stoelen die in een nis van zijn kamer staan. Spiekbriefje op de armleuning, recorder running, en het is tijd voor de eerste vraag.

Nervositeit

Gezien het voor ons beiden een ‘first’ is, eerst dat maar eens geadresseerd. Nervositeit is iets dat Hunter, zelfs na al deze jaren en alle optredens, nog altijd voelt. Hij heeft dat nooit van zich af kunnen schudden. Door de vele optredens word je er vanzelf beter in zegt hij, maar nog steeds trekt hij zich ongeveer een uur voor het optreden terug. Om tijd voor zich zelf nemen, even de spanning af te bouwen.

Hij houdt van reizen en optreden en elke show is voor hem belangrijk. Door zich even af te zonderen kan hij tijdens zijn shows voluit gaan.

Every show really matters, especially when it’s your first time in a place that you’ve never been to.

Maar die show begint pas enkele uren later. Tijd genoeg dus om bij het begin te beginnen.

Road To Nashville

Hunter kreeg als tweejarige een accordeon van zijn oma. Hij maakte deze zich al snel eigen, waarna er volgens de biografieën nog 29 instrumenten volgden. Heeft zo’n talentvolle muzikant dan eigenlijk nog wel twijfels gehad of hij zijn muzikale doel, Nashville, kan bereiken?

Dat eerste spreekt hij niet tegen, het tweede nuanceert hij enigszins. Het getal 29 komt volgens hem voort uit de manier waarop hij het creatieve proces aanpakt. Het is echt niet zo dat hij al die instrumenten beheerst. Hij houdt van muziek maken en jammen, en bij het schrijven en uitproberen van de nummers speelt hij dus met de instrumenten die hij op dat moment tot zijn beschikking heeft. Ook als hij het betreffende instrument niet 100 procent beheerst.

I just love playing, I just love jamming and making noise!

En twijfels heeft hij vanzelfsprekend ook gehad. Nooit over het uiteindelijke doel, wel of hij daar kon komen. Gaandeweg heeft hij geleerd dat als er twijfel opkomt, dit een sein is om meer te oefenen, constructieve kritiek te vragen en net zo lang door te gaan tot het goed voelt.

I have doubts all the time. But I don’t believe that you’re allowed to let doubts run you. You are allowed to have them, and you should have them. They are probably a good thing.

Storm warning

Het persbericht waarin het debuutalbum van Hunter werd aangekondigd, had eigenlijk met grote rode letters de kop “Storm Warning” moeten hebben. Het album komt in 2011 uit en veroorzaakt een ware storm.

Hunter Hayes’ debuutalbum

Ogenschijnlijk ‘out of the blue’ scoort een jonge Hunter hit na hit met “Storm Warning”, “Wanted”, “Somebody’s Heartbreak” en “I Want Crazy”. Nummers van een album dat hij helemaal zelf gemaakt heeft. Letterlijk, want op het album speelt hij alle instrumenten, zingt hij iedere track en nam hij zelfs een deel van de productie voor zijn rekening. Een moedige aanpak, moedig ook van zijn recordlabel.

Hunter vertelt dat het idee eigenlijk van zijn platenlabel zelf kwam. Ze wilden de sound van mijn demo’s en die heb ik – noodgedwongen – op die manier opgenomen. Toen ik opgroeide in South Louisiana, had ik geen geld voor bands en opnamestudios. Dus ik deed alles zelf, met als gevolg een aparte sound. Het label moedigde me juist aan om op die manier mijn eerste album op te nemen. En dat was een goede beslissing, het nam een hoop druk weg.

Stel je voor dat je na jarenlang ploeteren Nashville bereikt. Je tekent het felbegeerde contract en duikt de studio in. Daar tref je alle professionele sessiemuzikanten en producers. Ik zou nooit mezelf geweest zijn. Door het op deze manier te doen voelde ik me op mijn gemak.

I think being comfortable allows you to do uncomfortable things without anyone judging you. You can really experiment with sounds, try new things. And if it sucks, nobody cares, you can just keep on working on it.

Storyline en het uitkiezen van nummers

Hunter Hayes - Storyline
Hunter Hayes – Storyline

Voor zijn tweede album “Storyline” schrijft Hunter misschien wel honderd nummers, maar ook op zijn album passen maar ongeveer veertien tracks. Hoe bepaalt hij welke nummers hij ‘meeneemt’ naar de opnamestudio?

Voor Hunter is dit een moeizaam proces. Hijzelf noemt dit één van zijn grootste zwaktes en onzekerheden. Om dit te ondervangen schrijft hij heel veel nummers, iets waarin hij wel goed is, zodat hij meer keuze heeft bij de uiteindelijke selectie. Wanneer hij dan de demo’s terugluistert, springen de beste tracks er meer uit.

Vaak is het gevolg hiervan dat de nummers waarvan hij dacht dat ze nooit het album zouden halen, de selectieprocedure overleven. En dat zijn vaak ook de songs die er later toe blijken te doen.

A lot of songs I've said I shouldn't write, I’m glad I wrote.

En dat is waar het in de muziek volgens Hunter om draait. Het gaat er volgens hem in het algemeen niet zozeer om of muziek goed of slecht is, maar of het voor iemand belangrijk is. Dit geldt zowel voor artiest als luisteraar. Krijgen zij een band met het nummer? Soms is dit makkelijk vooraf te bepalen, meestal echter niet. Zo heeft Hunter één nummer dat al bij drie albums iedere keer op het laatst afvalt.

Delen van de nummers die afvallen worden vaak gerecycled. Maar er zijn ook zogenaamde ‘stubborn songs’, die laten zich niet opdelen.

Amsterdam

Amsterdam heeft die dag twee primeurs. Niet alleen is dit het eerste concert van Hunter Hayes in Nederland, het is ook nog eens zijn enige concert buiten het Verenigd Koninkrijk. Het groeiende aantal countryfans hier en hun enthousiasme op social media was hier debet aan. Hunter vertelt dat hij het liefst iedere avond ergens optreedt. Toen zijn team deze gig aandroeg, hoefde hij dan ook niet lang na te denken. “It’s was definitely een no-brainer. Yes!”

Hunter hoopt dat het niet bij dit ene concert blijft en zo snel mogelijk weer terug te komen. Dan kan hij meer van Amsterdam zien, maar ook omdat dit concert zo snel was uitverkocht. Sneller dan in andere steden waar hij voor het eerst optreedt en daar zijn vaak de zalen nog kleiner. Ongelofelijk!

Stemproblemen

Hunter Hayes

Hunter was 21 toen hij zijn eerste album opnam. Nu, enkele jaren later, is hij nog altijd niet oud, maar zijn stem is wel veranderd. Hij heeft enige tijd met deze verandering geworsteld omdat het voor een hoop onzekerheden zorgde. “Bij een gitaar kan ik mijn snaren veranderen wanneer het niet goed klinkt” legt hij uit, “maar bij mijn stem is het veel moeilijker. Het kan van alles zijn: het weer, wat je ’s ochtends gegeten hebt, enzovoort.”

Een vocal coach hielp hem om zijn ‘nieuwe stem’ te vinden en hij is er heel dichtbij.”Het gaat erom dat je leert wat je stem wilt doen en niet dat jij bepaalt wat het moet doen. Wanneer je dat bereikt, kun je heel veel plezier hebben!”

Nieuw materiaal

Hunter is, net als zijn fans, zelf ook van mening dat er genoeg tijd verstreken is sinds zijn laatste album, het “21 Project“. De fans roepen om nieuw materiaal. Daarvoor is hij dankbaar, want dat is een goed teken. Hij verklapt ons dat er al meer dan genoeg materiaal is voor het nieuwe album en dat aankondigingen aanstaande zijn. Goed nieuws voor de fans dus.

There is more than an album’s worth of material sitting on a harddrive right now.

“Maar we hebben het bij dit nieuwe album anders aangepakt”, legt hij uit. “We hebben onszelf bij het schrijven geen druk van deadlines of zoveel beoogde hits opgelegd, want zo hebben we ook het eerste album gemaakt”. Nadrukkelijk geeft hij aan niet per se alles hetzelfde te willen doen. “Je kunt dezelfde studio huren, in dezelfde periode en met dezelfde technici, maar dat garandeert geen succes”. Voor hem is het belangrijk om alle tijd te krijgen die hij nodig heeft.

En Hunter wil natuurlijk ook nog tussendoor optreden, waarvoor wij weer dankbaar zijn.

Hunter Hayes

De tijden zijn ook veranderd. De opkomst van streaming en internet is iets waar een artiest ook rekening mee moet houden. Hunter wil daarom bij dit volgende album de zaken anders aanpakken en proberen een soort ‘blijvende dialoog’ met zijn fans op te bouwen. Hoe dat precies vorm krijgt, kan hij nog niet zeggen.

Duetwens

Cam
Cam

Na de duetten met Ashley Monroe (“What You Gonna Do” op zijn debuutalbum) en Lady Antebellum (“Where It All Begins” op 21 Project) vroegen we hem als laatste met welke andere ‘dame’ hij graag een duet op zou willen nemen. Twee namen kwamen heel snel bij hem op: Tori Kelly en Cam. Van beide zangeressen is hij een groot fan. Met Cam heeft hij hierover al contact gehad. Een mogelijk nummer heeft hij haar ook al laten horen en ze bekijkt op dit moment of ze dit wil doen.

Net voordat de tijd erop zat noemde hij nog een naam, Maren Morris. Na haar concert begrijpen we helemaal waarom deze naam ook op zijn lijstje staat. 🙂

 

Copyrightinfo afbeeldingen

Enkele afbeelding in dit artikel zijn geplaatst met goedkeuring van Warner Music Benelux.
© Warner Music