Deel twee (van drie) van een verslag van het Country 2 Country festival 2018 in Dublin. Drie dagen countrymuziek met oude iconen, gevestigde namen én aanstormend talent. Daar waar we vorig jaar een verslag hadden vanuit Londen, geven we je dit jaar een beeld van de gebeurtenissen in Dublin.

We doen dit in drie delen, geschreven door Kitty (en Wilfred). Zij zijn grote liefhebbers van countrymuziek en bezoeken menig concert in Nederland en ver daarbuiten.

Zij nemen je mee door drie te gekke dagen, een onvergetelijke ervaring en een grote verscheidenheid aan emoties… De titel van hun verhaal is, heel toepasselijk “C2C 2018 – Festival van de emoties“.

Veel leesplezier met deel twee.

  Deel drie van drie

Tweede avond – zaterdag 10 maart 2018

Midland

Midland - C2C 2018 - Dublin
Midland

De tweede avond gaat meteen swingend van start met het trio Midland. Een nieuwkomer in Countryland dus logischerwijs als eerste geprogrammeerd. Zowel zijzelf als hun liedjes zijn traditioneel in stijl en sound en doen denken aan de jaren zeventig. En dat maakt het gewoon best gezellig! En zeker als iedereen lekker meezingt met “Make A Little” en natuurlijk hun debuut “Drinking Problem”. Nou, dat hebben we niet hoor! Al doen we vanavond financieel wel wat water bij de wijn *knipoog*. Opgevrolijkt door Midland zijn we rond 19.00 uur klaar voor nummer twee van die avond: Margo Price.

Margo Price

Deze Margo Price uit Illinois is onderaan begonnen in Nashville als, hoe kan het anders, serveerster. En ze brengt in 2016 haar eerste album uit. Haar optreden in Dublin kenmerkt zich in veelzijdigheid, dat wel. De liedjes die naar het traditionele country neigen, liggen nog wel lekker in het gehoor. Als Margo echter een bepaalde song eerst laat voorzien van een snerpende gitaarsolo en dan zelf voorziet van een drumsolo die eindeloos lijkt te duren, verliest ze ons als dankbaar publiek. Soms wil je iets eindeloos laten duren maar soms is eindeloos precies wat het zegt: zonder einde… en bij haar drumsolo verlangde we toch wel degelijk naar het einde daarvan.

Margo Price - C2C 2018 - Dublin
Margo Price

Wat is mooi? Wat klinkt goed? Sommige mensen hebben een technisch oor en halen haarfijn de finesses uit subliem gitaarspel, moeilijke loopjes of ingewikkelde akkoorden. Andere mensen luisteren met hun hart, zijn vatbaar voor kwinkslagen of gevoelig voor mooie woordspelingen of ze nou grappig klinken of uitmuntend doordacht taal-technisch vernuft laten zien. Als het moet, kan ik van al het bovenstaande in de countrymuziek een voorbeeld tonen. Maar niets van dit alles vonden wij terug in Margo Price.

Gelukkig valt over smaak niet te twisten en spraken we ook mensen die haar wel konden waarderen. En juist die diversiteit in aangeboden muziekstijlen is een goed kenmerk van dit festival. Maar de drumsolo miste voor mij aan inhoud en spanning waardoor het herhalend effect geen traktatie was maar juist een irritatiepuntje werd. Dit had zijn weerslag op haar hele optreden. Meid, leg die stokjes weg, blijf zingen en maak het (weer) meer country!

Emmylou Harris

Rond de klok van 20.00 uur valt de eer te beurt aan een legende: Emmylou Harris. Zoals gezegd is dit altijd een waagstukje van C2C. In al het geweld van de stortvloed aan hedendaagse helden van new country een stage bieden aan een stuk verleden. Dit jaar is het Emmylou Harris die met haar 71 (!) jaar een kranig optreden wegzet. Het grote stage wordt intiem gemaakt door de band dicht om haar heen te zetten en mevrouw Harris is niet te benauwd om vol in de microfoon de geluidsman een aantal keer aan te spreken over het geluid van haar gitaar.

Emmylou Harris - C2C 2018 - Dublin
Emmylou Harris

Ook zelfkennis schuwt ze niet als ze gekscherend aankondigt dat ze een liedje gaat zingen uit de tijd dat ze nog een brunette was. Een topartiest. Ook hier natuurlijk een ‘maar’ van onze zijde, al willen we niet als té kritisch te boek staan. Maar de brug tussen oud en nieuw is al heel moeilijk te slaan, laat staan een brug tussen new country en gospel waar toch de specialiteit van Harris tegenwoordig ligt. Zelf had ik graag ook wat oude successen gehoord, maar nu herkende deze leek alleen “Making Believe” en “Poncho & Lefty”, wat dan weer niet van Harris zelf is.

Ik kan me voorstellen dat er kritiek te over zal zijn over het opstellen van Emmylou maar daar waar een bondscoach ook nooit het perfecte elftal inzet, moet ook C2C keuzes maken. Ik denk dat het een nobel streven is om steeds ook podium te bieden aan artiesten als Dwight Yoakam, Marty Stuart en dit jaar dus Emmylou Harris, die werkte met Elvis Costello, Bruce Springsteen en Mark Knopfler en dus heus een grootheid is. Dat we haar tussen alles door voorgeschoteld krijgen bij C2C, maakt dit festival toch uniek in zijn soort.

Little Big Town

Tegen de klok van 21.00 uur zijn we wel helemaal klaar voor de headliner van dag twee: Little Big Town! Onze verwachtingen zijn hooggespannen. Na onze eerste kennismaking op C2C 2016 zijn we erg onder de indruk van deze band. De vriendschap, bijna liefde die ze uitstralen op het podium naar de fans werkt aanstekelijk. Vooral blonde Kimberly kan met haar enthousiasme de noordpool nog ontdooien.

Achter ons hebben we inmiddels kennis gemaakt met een stel waarvan Bernadette roots in Belfast heeft en dat leidt tot een gesprek over geloof, tolerantie en liefde. Want na ons bezoek aan Belfast vorig jaar weten we dat de muur tussen katholiek en protestant daar nog letterlijk bestaat, ondanks het staakt-het-vuren. Als Little Big Town opkomt, grapt Wilfred nog dat dit niet ABBA is.

Zodra LBT de eerste akkoorden van Happy People inzet, komt onze vriendelijke achterbuurman terug op het onderwerp waar we het net nog over hadden; tolerantie. Vrolijke, happy people zijn geneigd eerder te vergeven en te tolereren. Waren we allemaal maar Happy People…. En zo slaat Country deze avond ook een brug tussen muziek en politiek, lijkt het wel.

Na dit bruisende optreden gaan we richting hotel. Al met al hebben we tóch het gevoel dat we een succesvolle dag nummer twee van C2C achter de rug hebben. En er komt er nóg één. Lucky us!

  Deel drie van drie

Copyrightinfo afbeeldingen

Images: © Kitty Riemslag