Dit is het eerste deel van drie blogs met een terugblik naar de 2017 editie van het Country 2 Country festival.

Dit muziekfeest vindt sinds enkele jaren plaats in maart op drie locaties: Londen, Glasgow en Dublin. Enkele vaste country-music.nl bezoekers waren dit jaar present in Londen. Precies een maand later laten we één van hen, Zoran Jagielnicki, aan het woord over zijn ervaringen in Londen.

Het begin

Brantley Gilbert Melkweg 2015 #4
Brantley Gilbert / Melkweg 11.nov.2015

We schrijven 11 november 2015. Zoals gebruikelijk stond ik redelijk op tijd in de rij bij De Melkweg in Amsterdam voor het concert van Brantley Gilbert in de Oude Zaal. Er stonden al wat meer mensen in de rij voor Brantley en in The Max bleek een cd-releaseparty te zijn van One Direction.

Ik zag een aantal bekende gezichten van het concert van Darius Rucker op 9 november 2014 en raakte met ze in gesprek. Om de tijd wat te verdrijven, probeerden we de mensen die aan kwamen lopen, in te delen in het juiste vak: Komen ze voor Brantley of One Direction? Via dit spel kwam ik in gesprek met een jongen die ik nog niet kende, Rinaldo. Samen met zijn moeder Petra stond hij ook in de rij voor Brantley en hij speelde het spelletje fanatiek mee.

Er volgden nog een aantal concerten in De Melkweg, waaronder Kacey Musgraves, Eric Church, Frankie Ballard en Thomas Rhett en regelmatig waren het dezelfde koppies die al vroeg in de rij stonden. Van daaruit leerden we elkaar beter kennen en werd de groep steeds groter en hechter.

Eind oktober 2016 hoorden we dat de kaarten voor C2C Country to Country-Festival in de verkoop gingen en leerden we dat O2 klanten in Engeland een speciale presale zouden krijgen. Via wat omzwervingen en druk telefoon- en mailverkeer wist Rinaldo een code te bemachtigen voor de presale. Inmiddels had een neef van Rinaldo aangegeven ook mee te willen naar het Festival, waardoor we uitkwamen op vier personen: Petra, Rinaldo, René en ondergetekende.

Vanaf het moment dat we besloten de kaarten te bestellen, waren we druk met uitzoeken hoe we het beste daar naartoe konden reizen en waar we konden verblijven. Uiteindelijk viel onze keuze op een appartement direct buiten het metrostation van Canada Water, twee haltes verwijderd van de halte voor de O2. Voor het vervoer naar Londen zelf kwamen we uit op een Ferry en Trein combi vanuit Hoek van Holland.

De reis naar Londen

Donderdag 9 maart was het dan zover, we verzamelden rond etenstijd bij Petra en Rinaldo. Hier maakte ik kennis met René, de neef van Rinaldo. We aten een hapje met elkaar en de thuisblijvers en vertrokken richting Hoek van Holland voor de Nachtferry naar Harwich. Vrijdagochtend 10 maart gingen we vanuit Harwich met de trein naar Liverpool Street Station in hartje Londen. We schaften een Oystercard aan om makkelijk en goedkoop met de metro te kunnen reizen.

Het appartement was tiptop in orde met aan de ene kant van de ingang een café om 's morgens koffie en cappuccino te halen. Aan de andere kant was een supermarkt gelegen voor de dagelijkse boodschappen. Nadat we geïnstalleerd waren in het appartement en een hapje hadden gegeten, togen we vol goede moed richting de O2 voor onze eerste kennismaking met C2C in Londen.

11 maart 2017 – de eerste concertdag

Jennifer Nettles en Chase Bryant

De afsluiter van deze avond was Brad Paisley dus het beloofde een fantastische avond te worden. We wisten niet precies waar we moesten zijn om de Arena binnen te gaan en aangezien meer mensen nog zoekende waren, duurde het even voordat we daadwerkelijk onze plaatsen konden innemen. We misten hierdoor het eerste gedeelte van de set van Jennifer Nettles, maar wat een performance en stemgeluid meteen bij binnenkomst!

Naast Sugar, Unlove You en Hey Heartbreak van haarzelf, kwamen ook de nodige Sugarland hits voorbij en een cover van de Tears for Fears hit, Everybody Wants To Rule The World. Of dat nummer als politiek statement richting President Trump gezien moet worden, laten we maar in het midden.

Direct na Jennifer Nettles was het de beurt aan Chase Bryant op de Yamaha stage aan de andere kant van de Arena.

Helaas duurden de sets op de Yamaha stage maar zo'n tien tot vijftien minuten, waardoor hij maar drie liedjes ten gehore bracht.

Chris Young, Cassadee Pope en Cam

Na een pauze van zo'n vijftien minuten was het de beurt aan Chris Young op het hoofdpodium. Wij wisten dat Cassadee Pope het hele weekend in Londen was, dus we gingen er stiekem al een beetje van uit dat ze het podium zou bestijgen om samen met Chris 'Think Of You' te zingen. En daarin werden we niet teleurgesteld.

Verder kwamen natuurlijk zijn grote hits als Voices, Neon, I'm Comin' Over, Lonely Eyes, You en Sober Saturday Night voorbij. Ook liet hij zien een beetje Rock niet te schuwen met zijn vertolking van ZZ Top's Sharp Dressed Man.

Ook liet hij ons nog een cover horen van een artiest die helaas veel te jong is overleden. Hij is ook gecovered door een aantal andere artiesten, waaronder Alison Krauss en Ronan Keating. Ik heb het natuurlijk over één van de mooiste Lovesongs ooit in de Countrymuziek: het 'When You Say Nothing At All', van Keith Whitley.

Direct na de set van Chris Young, was het op de Yamaha stage tijd voor Cam. Rinaldo en ik vonden het jammer dat Cam op de Yamaha stage stond en niet op het hoofdpodium. Wat een stemgeluid heeft die dame! Met My Mistake, Half Broke Heart en natuurlijk Burning House, liet ze horen wat ze in haar mars heeft.

Brad Paisley

En toen was het tijd voor de afsluiter van de avond, Brad Paisley. Dit was op voorhand één van de artiesten waar we veel van mochten verwachten, gezien zijn status in de good old US of A. En wat een feest was dat zeg...

Hij begon zijn set met Crushin´ It en American Saturday Night om vervolgens via Water, Perfect Storm en Country Nation aan te belanden bij This Is Country Music. Hierna betrad Chris Young het podium om samen met Brad en een deel van het publiek I´m Still A Guy ten gehore te brengen. Een paar nummers later werd Chase Bryant het podium op geroepen om samen Ticks te vertolken. Chase liet hierbij zien én horen ook een gemeen stukje gitaar te kunnen spelen.

Via een aantal andere van zijn hits en het ludieke AshamedOfYourSelfie (luister hieronder, red.) werd op het grote scherm boven het podium een ´facetime-gesprek´ gestart met Carrie Underwood. Het publiek werd op Remind Me getrakteerd, met ogenschijnlijk de zang van Carrie Underwood via Facetime. Iedereen wist natuurlijk dat dit gewoon een opgenomen video was, maar het plezier in de Arena was er niet minder om.

 Brad Paisley - 'selfie#TheInternetIsForever'
Brad had er duidelijk zin in deze vrijdagavond. Eerder op de avond had hij al een gesigneerde gitaar aan een jong meisje gegeven. Daarbij zei hij: "This is how you make the next Taylor Swift" . Nu vond hij het wel gepast om zich onder het publiek in de Arena te begeven en via de vloer van het hoofdpodium naar de Yamaha stage te lopen en zich ondertussen gewoon doorzingend een weg te banen door het verbaasde publiek. Vervolgens zong hij nog wat nummers op de Yamaha stage waarna hij zich weer naar het hoofdpodium begaf.

Na Mud On The Tires en Today was het einde van de avond in zicht. Maar zoals het bij een goed concert hoort, kwam Brad nog terug voor een kleine toegift in de vorm van The Mona Lisa. Dit nummer werd natuurlijk uit volle borst meegezongen door het aanwezige publiek. Hij sloot in stijl af met één van de meest toepasselijke nummers om het weekend in te luiden: Alcohol.

Afsluiting

Wat een fantastische eerste dag van het C2C festival. Om heel eerlijk te zijn was ik tijdens de set van Chris Young al tot de conclusie gekomen dat ik, zo lang het in mijn macht ligt, vaker bij dit fantastische festival aanwezig wil zijn.

Moe maar voldaan, keerden we terug naar ons appartement. We hielden nog even een nabespreking en bekeken een deel van onze gemaakte filmpjes, alvorens we onze slaapplaatsen opzochten.

  Deel twee van dit drieluik

Copyrightinfo afbeeldingen

© Foto’s: René Ijdo, Rinaldo de Leng, Petra de Leng, Davey Koster, Wilma Koster en Country-Music.nl