Voor de derde keer in vier dagen konden we gisterenavond genieten van countrymuziek. Na het mooie concert van The Lone Bellow en het geweldige éénmansoptreden van Tyler Childers, was het ditmaal in Paradiso feest met een door Sugar Mountain georganiseerde muziekavond. Op het programma stond onder andere een weerzien met de Canadese sensatie Colter Wall, een artiest wiens diepe, rokerige stem een onuitwisbare indruk achterlaat bij iedereen die hem beluistert.

Omgekeerde wereld

Opvallend detail aan de avond was dat de troubadours van de avond – Colter Wall, Corb Lund en The Local Honeys – hun verhalen in de grote zaal mochten vertellen. Vaak zien we hen optreden in de kleinere zalen, en zijn de grote(re) zalen voorbehouden aan de stevigere muziek.

Een goede zaak, want de capaciteit van die grote zaal was echt nodig om al het aanwezige publiek een goede muziekervaring te geven. Het publiek genoot dan ook met volle teugen van het aanbod. Dit gold overigens ook voor de optredens in de kleine zaal op de eerste verdieping.

Local Honeys

Deze twee lieftallige jonge dames proberen oude muziek nieuw leven in te blazen, maar ze maken ook prachtig mooie nieuwe deuntjes. Linda Jean Stokley en Montana Hobbs, bluegrass en mountain music, een goed verhaal vergezeld door snelle vioolmelodieën.

Helaas konden we niet op tijd aanwezig zijn voor hun set van twintig minuten, maar de mensen die we spraken waren vol lof over het optreden van The Local Honeys. Gelukkig hadden Linda Jean en Montana later op de avond nog een toetje voor ons in petto.

  The Local Honeys

Corb Lund

Net als Colter Wall, is ook Corb Lund een Canadese muzikant die momenteel doorbreekt in ‘Music City’. (Nog) niet in de mainstream, hot country songs hitlijst, maar wel bij de liefhebbers van mooie, verhalende songs. Zijn muziekstijl laat zich omschrijven door de termen ‘cowboy-ballads’ en sixtiesrock. En dat eerste is precies waarom hij op deze Europese tournee zijn band ‘The Hurtin’ Albertans’ heeft thuisgelaten.

Gewapend met slechts een gitaar gaat hij het duel, of eigenlijk dialoog, met het publiek aan. We luisteren ademloos naar zijn mooie songs en krijgen van de meester vaak zelf de achtergronden en verhalen van die tracks te horen. Inspirerend, leerzaam en een naam om te onthouden.

Een naam waarover hij zelf zegt: “Strange name, I know, but you’ll get used to it”.

  Corb Lund

Dig Deeper

Het Noorse Dig Deeper speelt voornamelijk alt-country en countryrock, met flinke, uitgebreide gitaarsolo’s. In hun thuisland zijn ze een bekende verschijning en met deze tour proberen ze ook in deze hoek van Europa hun fanbase te vergroten. Dat lukte ze gisteren aardig.

Hun muziek is weliswaar steviger en rock-geöriënteerd, mooi is het zeker. Het is een soort ‘Jason-Aldean meets Pink Floyd en Deep Purple’. De gitaarsolo’s doen soms denken aan die van iconische hardrockbands van de vorige eeuw, en er zitten elementen van Pink Floyd in hun tracks. Maar het totaalplaatje is mooi, stevig maar mooi.

  Dig Deeper

Colter Wall

Voor de tweede keer in een jaar tijd raakten we weer in de ban van Colter’s diepe, donkere stem. De Canadees neemt je met zijn donkere, eenzame levensverhalen mee terug naar de tijd van Waylon Jennings en vrienden. Alles wat Colter nodig heeft is een gitaar. Zijn stem doet de rest.

Colter Wall - Colter Wall

Zijn set begint met het mooie, indrukwekkende “Thirteen Silver Dollars” van zijn tweede album “Colter Wall“. Het is voor hem de perfecte opening en hij garandeert daarmee de volledige aandacht van het publiek. Verder kwam onder andere “Codeine Dream”, “Motorcycle”, “You Look To Yours”, “Me And Big Dave” en de donkere love song “Kate McCannon” voorbij.

Ook van zijn eerste album, “Imaginary Appalachia“, kregen we de nodige songs voorgeschoteld. Natuurlijk “Sleeping On The Blacktop”, maar ook het mooie “Caroline”. Tijd voor enkele mooie covers had Colter ook, bijvoorbeeld “Rex Blues” van Townes Van Zandt en “Calgary Stampede” van de Canadees Wilf Carter.

Als uitsmijter kwamen The Local Honeys nog een keer het podium op om, samen met Colter de bluegrass klassieker “More Pretty Girls Than One” van Woody Guthrie te spelen. Een mooi einde aan een mooie set, waarna Colter in de coulissen misschien wel de luidruchtigste roep om een toegift uit zijn carrière hoorde. Het publiek wilde meer, maar daarvoor was simpelweg geen tijd in het schema.

Hopelijk komt de ‘Canadese Johnny Cash’ snel weer terug naar Nederland! Hij heeft er in ieder geval weer wat fans bij.

Lees ook onze uitgebreide recensie van het concert dat hij in juni, vlak na het verschijnen van zijn tweede album “Colter Wall“, in de Melkweg gaf.

  Colter Wall

SUSTO

Na de show van Colter ging het feestje in de kleine zaal door met de boys en girl van SUSTO. Deze alt-country formatie komt uit de hometown van Darius Rucker: Charleston (South Carolina). Net als Dig Deeper transformeren ze in één song vaak van rustige, melodieuze countryrock met een bluesy ondertoon naar scheurende gitaarrock. En een portie headbangen is ze ook niet vreemd.

Wel een vreemd gezicht misschien voor een countryfan die eens een kijkje komt nemen bij hun concert, maar ook een teken van de intensiteit en energie die de groep in hun optreden stopt.

Het was een mooie afsluiting van een geweldige, diverse muziekavond. Dank je wel Sugar Mountain voor weer een geslaagde avond!

  SUSTO