Albumrelease “Folklore II” van Robin Borneman

7 oktober 2017 | Albums, Blog, Concertrecensie | 2 reacties

Gisteren waren we aanwezig bij de release van het tweede deel van Robin Borneman’s “Folklore trilogie” in Doornroosje in Nijmegen. En de avond bevestigde iets dat we eigenlijk al wisten: deel één was geen ‘lucky shot’, het talent van Robin is onmiskenbaar.

Voor de countryfans die aanwezig waren bij het concert van Kiefer Sutherland in de Melkweg eerder dit jaar is Robin geen onbekende meer. Diepe indruk maakte hij daar met zijn fantastische stem en dito muziek. Naast een tweetal covers speelde hij die avond vier prachtige songs van het eerste deel van zijn trilogie “Folklore”.

Robin Borneman

Tegenwoordig maakt Robin deel uit van de Amerikaanse progressieven rockband ‘Trans-Siberian Orchestra’. Dit dankt hij aan een youtube film waarin hij een cover van Tom Waits speelt, één van zijn muzikale helden. TSO oprichter en producer Paul O’Neill zag deze video en benaderde Robin met de vraag of hij geïnteresseerd is in een plaatsje in zijn band.

Robin Borneman
Robin Borneman

Sinds 2014 maakt Robin dus deel uit van TSO en speelt hij in grote stadions. Geen wonder dat hij onbevreesd opende voor Kiefer Sutherland.

Folklore trilogie

Het “Folklore drieluik” is een eigen project van Robin, waarin hij diverse muziekstijlen op onnavolgbare wijze tot één boeiend geheel weet te smeden. Met dit project vertelt Robin ons het relaas van een reiziger zonder naam. Hij bezingt zijn avonturen, zijn moed, wanhoop, angst en liefde voor de wereld.

Muzikaal is het een masterpiece. Sluit je ogen en luister naar de muziek en het is net alsof je naar een film kijkt. De mix van folk, country, blues en roots vult hij in zijn productie aan met achtergrondgeluiden en -effecten zodat het een echt hoorspel wordt.

Folklore I – The Waving Days

In het eerste deel maken we kennis met de reiziger en zijn avonturen op zijn tocht naar het einde van de wereld, en daarbuiten. Een karakter zonder naam en zonder geheugen, verloren in een geestelijke wereld. Op zoek naar antwoorden, een ontwaken en daarmee opstanding.

Invloeden van Tom Waits en Bob Dylan zijn volop aanwezig op het album. Maar ook menen we her en der Johnny Cash tegen te komen.

Het luistert als een sprookjesboek. Aan het eind verlang je weer naar het begin van het album. Verslavende muziek is het, hier heeft de disc de lade de laatste weken niet verlaten.

tracklist
Folklore I - The Waving Days - Robin Borneman
klik om de albumhoes te vergroten

Folklore I - The Waving Days

Robin Borneman

1
A Sacred Curse Of Change
04:01
2
Land Of Amok
04:39
3
The Waving Days
06:53
4
Down Below
03:07
5
Shadowflower
03:57
6
Talisman
04:08
7
Farewell River
06:20
8
Hope’s Lament
04:21
9
Muriel
03:24
10
Restless Mind
04:58
11
Awake
05:39
12
Memories Lost
03:39

Folklore II – The Phantom Wail

Maar nu kunnen we na het einde van deel I, eindelijk overgaan op deel II. De reiziger vervolgt zijn weg naar het duister.

Wederom neemt Robin ons met de verschillende muziekstijlen mee op pad. Na de prologue  en “O Faithful World” is de toon gezet, de reis begonnen. De reiziger vraagt zich af waar hij heen moet, hij is helemaal alleen en zoekt richting. Beter dan met blues kun je dit gevoel niet ‘verwoorden’ en “Woebegone Blues” doet dat op indringende wijze, gevolgd door het mooie instrumentale “Snow Descending”.

Op hoge snelheid gaat de trip verder. Het country-achtige “The Crossroads” en het vrolijke protestlied “Quiet Roar” voeren ons naar “The Reckoning / Dawn”. Aan het eind van deel II treedt de reiziger ‘uit de schaduw’ in het mooie “Found”.

tracklist
The Phantom Wail - Robin Borneman
klik om de albumhoes te vergroten

The Phantom Wail

Robin Borneman

1
The Phantom Wail
01:22
2
O Faithful World
04:45
3
Woebegone Blues
04:33
4
Snow Descending
03:32
5
The Crossroads
05:05
6
Quiet Roar
03:53
7
A Prayer For Rain
02:49
8
The Reckoning / Dawn
09:31
9
Found
05:39

Folklore III

Het enige minpuntje van de hele avond is eigenlijk dat we nu moeten wachten op Folklore III. De eerste twee delen zijn zo goed en zo meeslepend, dat we het liefst meteen doorgaan met de reis van onze naamloze reiziger. We willen weten wat er verder met hem gebeurt.

Vooralsnog kunnen we alleen maar fantaseren langs welke avonturen en (duistere) plekken Robin hem gaat voeren. We vermoeden dat Robin zijn tijd gaat nemen voor deel III. Hij heeft met I en II de lat erg hoog gelegd, maar dat is een uitdaging die hij omarmt.

Het concert

Voor een uitverkochte zaal mocht Robin zijn nieuwe album presenteren. Hij deed dit met een voltallige band en inclusief de mooie geluidseffecten die het project zo’n filmische sfeer geven. Van het begin af aan was duidelijk dat ons een mooie avond te wachten stond.

Robin opende solo met enkele nummers van deel I. Het ‘oude’ werk bracht het publiek weer in de juiste sfeer, de naamloze reiziger werd weer tot leven gebracht. Maar Robin stond zelf ook zichtbaar te popelen om zijn nieuwe meesterwerk aan ons te presenteren.

Eenmaal op dat punt aangekomen kreeg hij ondersteuning van de goede band. In die band zagen we ook zijn jeugdvriend Merijn van Haren, met wie hij samen in de Nederlandse rockband Navarone speelde. ’s Middags hadden we natuurlijk al naar het album geluisterd, maar ook live klonk het fantastisch. Het geluid en de lichtshow waren erg goed en droegen bij aan een geslaagde avond.

Robin was zichtbaar aangedaan door alle belangstelling en waardering voor zijn nieuwe album. En dat mag ook wel, hij heeft er in totaal ruim twee jaar hard aan gewerkt. Wanneer het dan zo goed ontvangen wordt is dat natuurlijk een bevestiging en bevrijding tegelijk.

Als toegift speelde hij ook nog het mooie “Spirit Bird” van de Australische zanger Xavier Rudd. Dit nummer is, net als tijdens zijn set bij Kiefer Sutherland, een indrukwekkende afsluiting.

  Folklore II - The Phantom Wail

2 Reacties

  1. Pssst, het is Merijn van Haren en niet Marijn van Haren

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *